Onur, öz saygı, duyarlılık göçmen kuşlar gibi değildir, terk ettiği topraklara bir daha zor döner. Giderek silinir anılardan.

Bakan'ın burs kazanan oğluna sırf torpil yapmış gibi algılanmamak adına hakkını teslim etmemesi, gün gelir "Vay be", gün gelir "Yok artık" nidalarıyla hatırlanır.

Evindeki nohudu kömürü geleceği için bağışlayan insanların torunları, gün gelir evine girecek nohuda kömüre karşılık geleceğine yönelik her oyuna gelir.

Veren el alan elden üstündür demez artık kimse, almaya bakar. Avuç açmak incitmez çoğunu. Kolayına kaçmaktan kolayı yoktur. "Adam sen de"ciler hiç ülser olmaz.

Hastalar hastanelerde sistem kurbanı olur, unutulur gider. İnsanlar hatalı rayların maktulü olur, unutulur gider. Öyle sorumluluk hissedip de başını öne eğen, koltuğundan istifa eden falan da bulunmaz. Olan olduğuyla, ölen öldüğüyle kalır.

Onurlu aile babası modeli, dizideki Ali Rıza Bey karakteri olarak daha sık karşımıza çıkmaktadır.

Bir avuç duyarlı insan kalır; "fakir ama onurlu"…

Bir yerlerden onurlu insanların haberleri gelir, bir avuç insan mutlu olur.

En son da Bergama'dan geldi: "Bergama ilçesine bağlı Ayaskent Beldesi Belediye Başkanı Gürsel Altuğ, kaçak inşaat yaptırdığı gerekçesiyle babasına 23 bin lira ceza kesti."

Haber manşetlere çıktı. Alışık değildik çünkü.

Ona "hayırsız evlat" diyen de oldu, "Bu zihniyetle ancak küçük belediyelerin başkanı olarak kalırsın." diyen de…

Dip not: Nesli tükenen tüm canlıların koruma altına alınması gerekir.

Esra Taşlıyük ÖzTürk
İletişim Uzmanı
E-yazışma: esrat@praktif.com.tr; esratasliyuk@mynet.com
Kişisel site: http://site.mynet.com/esratasliyuk/
Skype: esratt
Live Messenger: esrailemsn@hotmail.com