Bir Sonbahar Hikayesi…

Aykut Altındağ

aykut@maxihaber.net

Çok sevdiğim bir hikayedir “Balıkçı’nın Öyküsü”. Çünkü kendimi hikayedeki balıkçıya çok benzetirim. Bana da sürekli soruyor dostlarım “İşini neden büyütmüyorsun” diye. Hep tebessüm ederek “Balıkçı’nın Öyküsü”’nü anlatıyorum onlara. Siz de kendinize bazen niçin deliler gibi çalıştığınızı sorun. Belki de hedeflediğiniz yaşam çok uzağınızda değildir.

***

Günün birinde Meksika’da bir sahil kasabasına yolu düşen Amerikalı iş adamı, kıyıya yanaşan kayıktaki balıkçıyla konuşur.

Kayığın içinde henüz tutulmuş birkaç balığı bulunmaktadır.

Amerikalı iş adamı balıkların iriliğinden dolayı balıkçıyı över ve bu balıkları ne kadar zamanda yakaladığını sorar.

Balıkçı, “Fazla sürmedi” der.

Amerikalı hayretle sorar: “Öyleyse neden daha fazla denizde kalıp da daha çok balık tutmadınız?”

“Bu kadarı bu günlük aileme yeter”.

“Peki”, der Amerikalı iş adamı.

“Geri kalan zamanın nasıl dolduruyorsun?”

“Sabahları geç kalkıyorum. Sonra birkaç balık tutuyorum. Sonra çocuklarla oynuyorum. Öğleden sonra eşimle biraz şekerleme yapıyorum. Akşamları da kasabaya iniyorum; Arkadaşlarla bir şeyler içip gitar çalıyoruz. Böylece hayatı dolu dolu yaşıyoruz”.

Amerikalı iş adamı bu hayatı son derece sevimsiz bulur.

“Ben Harvard mezunuyum, sana yardımım dokunabilir” der.

“Her şeyden önce, daha fazla balık tutmalısın”.

Balıkçı hayretle sorar: “Niçin efendim?”

“Artan balıkları satar, daha çok kazanırsın”.

“Peki ya sonra?”

“Zamanla kendine daha büyük bir tekne alırsın”.

“Tekne aldıktan sonra?”

“Daha büyük tekneyle daha çok balık tutar, daha çok kazanırsın”.

“Eee sonra ne yapacağım?”

“Daha başka tekneler alır, bir filo kurarsın”.

“Peki ya sonrası?”

“Sonra balıkları işlemek için kendin konserve tesisleri kurarsın. Böylece kârın önemli bir kısmını başkalarına kaptırmamış olursun”.

“Bunu da yaptım diyelim. Peki ya sonra?”

“Tabii, bütün bu işleri böyle küçük bir sahil kasabasında yürütemezsin. Bu arada Los Angeles veya New York gibi büyük bir dünya kentine taşınmış olursun”.

“Sonra ne olacak efendim?”

“Yeteri kadar büyüyünce halka açılır, hisse senetlerini satarsın. Büyük zengin olursun. Milyonlarca doların olur”.

“Ya sonra?”

“Bu kadar paran olduktan sonra çalışmana gerek kalmaz. Emekliye ayrılır, bir sahil kasabasında kafanı dinlersin. Sabah geç saatlere kadar uyursun. Biraz balık tutar, çocuklarla oynar, öğlenleri de şekerleme yaparsın. Akşamları ise arkadaşlarınla bir şeyler içip gitar çalarsın”.

Balıkçı gülümseyerek cevap vermiş.

“Ben bunları zaten yıllardır yapıyorum…”

***

Bu ayki yazımı mutluluk üzerine söylenmiş felsefi bir deyiş ile bitiriyorum. “Bazı insanlar neden mutsuzlardır bilir misiniz? Çünkü çoğu mutsuz insan aslında ne kadar mutlu olduklarının farkında olmadıkları için mutsuzdurlar.“

Sizler hep mutlu olduğunuzun farkında olun…