“Starcraft 2”

Erkut Altındağ

erkutaltindag@gmail.com

Blizzard yazılım şirketinin ürettiği kült oyunlardan birisi olan Starcraft, birçok bilgisayar kullanıcısı için tanıdık bir isimdir. Üç farklı ırkın birbirleriyle olan savaşlarını içeren oyunun ismi bilgisayar oyunları tarihinin en iyi oyunları arasında geçmektedir. Dünyadaki insanları temsil eden Terran’lar, çirkin uzaylı yaratıkları temsil eden Zerg’ler ve galaksiye hakim olmak isteyen asil Protoss ırkı birbirlerini yok etmek için evrenin farklı noktalarında savaşıyordu. Gerçek zamanlı strateji oyunları arasında da bir klasik olarak kabul edilen Starcraft’ın modern versiyonu şu anda tasarım aşamasında. Starcraft 2 önümüzdeki aylarda raflardaki yerini alacak. Oyunun dünya çapında satış rekorları kırması bekleniyor. Tek kişilik görev paketleri de olacak Starcraft 2’nin bu kadar özel olmasını sağlayan bir diğer etmen ise internet üzerinden çok oyunculu olarak da oynanabilme özelliği.

Savaş oyunları dünya üzerinde yaşanan savaşların elektronik dünyasına bir yansıması aslında. Gerçek dünyada zarar veremeyeceğimiz ama nefret ettiğimiz düşmanları sanal ortamda yok edebiliyoruz. Bu çok keyifli olsa gerek. Ancak gerçek savaşlar insanlık tarihindeki en kara lekeleri oluşturur. Fikir ayrılıkları veya toprak parçaları uğruna hep masum insanlar katledilmiştir. Yine de yarım asırdır dünya tarihi en sakin dönemlerini yaşıyor. Bölgesel olaylar dışında küresel bir gerilim yaşanmadı. Ancak yine de son dönemde yaşanan olaylar gelecekte yaşanabilecek büyük bir savaşın habercisi gibi.

Starcraft 2 halen yapım aşamasında ama evrenin en tehlikeli ırkıyla tanışmak için uzun bir süre beklemenize gerek yok. Onlar zaten bu dünya üzerinde yaşıyor: İnsan ırkı! Başka hangi “akıllı” yaşam türü “kendinden” görmediği diğer canlıları katledebilir? Küçük çocukların top oynadığı sokaklara füze gönderebilir? Adeta soykırım yaparmışçasına orantısız güç kullanabilir? Tüm bunları yapan o korkunç ırk biziz; insanoğlunun ta kendisi! Belki de bu kusursuz bir şekilde yaratılmış dünya üzerinde yaşamayı hak etmiyoruz? Barış ve sükunet içinde yaşamaktansa masum insanları, çocukları, anneleri ve babaları neden öldürmeye çalışıyoruz? Nobel ödüllü yazarların, Avrupa’nın ödüle boğduğu soykırım savunucusu köşe yazarların, minik çocukların kanlar içindeki cansız bedenleri toplanırken, sivri kalemleri nereye gitti? Neden bu acımasız tablonun bir parçası oluyorlar? Neden bu dehşet tablosunu yırtıp parçalamıyorlar? Susma nedenleri ne olabilir?

Yeni yıla belki evimizde, belki de bir eğlence mekanında girdik. Eğlenmeye çalıştık, sohbet ortamlarında kahkahalar attık. İşte tam bu sırada dünyanın birçok yerinde insanlar yeni yıla hüzün içerisinde gelecekle ilgili umutları parçalanarak girdiler. En yakınlarından gelen üzücü haberlerle duyguları kuşatıldı, üzüntüye boğuldular. Yeni yılın ilk günlerinde biz sıcak evimizde oturup televizyon izlerken onlar yıkılan evleri terk edip yaşam umutlarıyla birlikte daha güvenli olabilecek topraklara doğru yol alacaklar. Peki biz onların acısını paylaşmak için ne yapacağız? Açık söylemek gerekirse önümüzde iki basit seçenek var. Bu yazıyı okuduktan sonra hayatımıza kaldığı yerden bir şey olmamış gibi devam edeceğiz. Ya da orada yaşayanlar için gönderebileceğimiz ne varsa şimdiden bir liste hazırlamaya başlayacağız. Battaniye, mont, ayakkabı, gıda ürünleri, belki de bir atkı. Eğer bunları isteyip de gerçekleştiremiyorsak en azından onlara dualarımızı gönderebiliriz. Çünkü tüm bunlara bir gün bizim de ihtiyacımız olabilir…