Karanlık Orman Teorisi

Erkut Altındağ

erkutaltindag@gmail.com

Tamamen bulutsuz ve açık gökyüzünün keyfini çıkarmak için şehirden uzak, ormanlık bir yerde olduğunuzu hayal edin. Müthiş bir gece sizi bekliyor. Uzaydan size doğru yansıyan tüm ışık demetlerini görebiliyorsunuz. Ancak bir ses duydunuz. Muhtemelen ormanda sizinle birlikte birisi daha var. Gecenin bu saatinde bir insan ormanda ne yapıyor olabilir? Genelde bu saatlerde daha suç işlendiğini biliyorsunuz. Bu kişinin size zarar verme ihtimali çok yüksek olabilir. Peki ne yapacaksınız? Sesin geldiği yere gidip etrafı mı araştıracaksınız, yoksa saklanıp tehlikenin geçmesini mi bekleyeceksiniz? Her ne kadar gökyüzü parlak ve muhteşem gözüküyor olsa da, etraf tamamen zifiri karanlık. Hayatta kalabilmek adına belki de yapmanız gereken eylem, hemen gizlenmek ve sabahın ilk ışıklarını beklemek! İşte “Karanlık Orman” teorisi tam olarak burada devreye giriyor. Evren büyük bir orman. Biz ise masumane bir şekilde etrafı izleyen gözlemciyiz. Bu evrendeki her bir akıllı medeniyet, ormanda ava çıkmış bir avcı olarak düşünülebilir. Hayatını idame ettirmek için avlanması gereken bir avcı. Kendi varlığını tehdit edebilecek başka bir canlıyı bir an olsun bile düşünmeden öldürebilecek potansiyele sahip bir avcı… Bu teori fikir olarak dikkatinizi çektiyse, Ella Alderson’un Medium’daki makalesini okuyarak daha detaylı bilgi edinebilirsiniz. Ancak biz şimdi çok daha önemli bir noktaya yoğunlaşacağız: Yeni bir akıllı medeniyet ile tanışmaya gerçekten hazır mıyız?

Hangimiz Saklanıyoruz?

Eğer bizi bulabilecek teknolojiye sahip bir medeniyetten bahsediyorsak, muhtemelen en az bizim kadar akıllı ve uyanık olduklarını da kabul etmek durumundayız. Olası bir karşılaşma durumunda, her türün ilk etapta kendi güvenliğini güvenceye alma içgüdüsü sebebiyle ölümüne bir çatışma çıkması muhtemeldir. Kaldı ki, sahip olunan doğal kaynaklar ve yaşanabilen bir gezegen olduğu sürece, bir türün diğerine göre daha dominant bir tavır sergilemesi de çok doğal bir sonuç olacaktır. Biz insanlar bile bu güzel gezegen içerisinde barış içerisinde yaşamak varken, birbirimizi yok etmek için elimizden geleni yapıyorsak; başka bir gezegenden gelen canlı türüne acımayacağımız gerçeğini de kabullenmemiz gerekiyor. Elbette aynı durum bizim için de geçerli. Kendileri için tehlike arz ettiğimizi anlayan canlı türleri, kendileri hayatta kalabilmek için bizi yok etmeye çalışacaklardır. Neresinden bakarsak bakalım, bu olay içerisinde diğer akıllı canlı türleri ile barış içerisinde yaşayabileceğimiz bir geleceğin var olma ihtimali çok düşük.

Ne zaman kavuşacağız?

Daha önce bu köşede Fermi Paradoksu, Drake formülü gibi konuları da işlemiştik. Bu sebeple aynı bilgileri tekrarlamak yerine, yeni bir soru ile devam etmemiz gerektiğini düşünüyorum: Karanlık Orman teorisindeki gibi evreni büyük bir orman olarak düşünürsek, bilinmeyen sırlarla ve yaşam biçimleri ile dolu bir alanda ne kadar özgür olabiliriz? Bu ormanda keşfedeceğimiz her yeni tür, kendi hayatını korumak için bizimle savaşmayı göze alacaktır. Gücümüz yettiği sürece sorun yok, ancak bir gün bizden daha gelişmiş bir canlı türüne denk geldiğimizde, bu durum bildiğimiz yaşamın sonu anlamına gelebilir. Her geçen gün yerimizi daha fazla ortaya çıkartacak teknolojiler üretiyoruz. Galaksimizin her bir yönüne doğru uydular gönderdik. Radyo sinyalleri ile uzak gezegenlere mesaj göndermeye çalışıyoruz. Tüm bu eylemler, bizi bulmaları için diğer akıllı canlı türlerine büyük bir kolaylık sağlayacak. Böyle bir buluşmanın ne zaman gerçekleşeceğini bilmiyoruz, ama bu ihtimalin giderek arttığının da farkındayız. Ünlü Bilim Kurgu Yazarı Arthur C. Clarke’in sözü ile bitirmek istiyorum: “İki olasılık var; ya evrende yalnızız, ya da yalnız değiliz. İki olasılık da eşit derecede korkutucu”…